سرفصل آكاردئون

image

آكاردئون

براي اطلاعات بيشتر به دوره هاي آموزشي وب سايت مراجعه كنيد.

آكاردئون يك ابزار موسيقي قابل حمل است كه بدنه‌اش از يك كيس با كليدهايي شبيه كليدهاي پيانو در دو طرف و يك كيس باس كه اين دو قسمت مجزا را به هم وصل مي‌كند، تشكيل مي‌شود. شيوه استفاده از آكاردئون بدين صورت است كه نوازنده آن را بين دو دست خود مي‌گيرد و با باز و بسته كردن ساز آن را مي‌نوازد. در آكاردئون جريان هواست كه توليد صدا مي‌كند، بدين صورت كه زبانه‌هايي فلزي به نام رييدز (reads) هنگام عبور جريان هوا شروع به ارتعاش مي‌كنند و صدا توليد مي‌شود. جريان هوايي كه از پالت‌ها عبور مي‌كند، توسط يك كيبورد مديريت مي‌شود. اين ساز را نوازنده بين دو دست خود مي‌گيرد كه در ميانهٔ آن، مجاري هوايي قرار دارند كه با باز و بسته شدنشان توسط نوازنده صدا توليد مي‌شود. در يك سمت صفحه‌كليد كوچكي تعبيه شده‌است كه كليدهاي آن وظيفه كنترل ورود هوا به مجاري را دارند و در سمت ديگر جعبه بيس قرار دارد كه معمولاً آن نيز دكمه‌هاي مخصوص خود را دارد. اين ساز در اوايل قرن نوزدهم در اروپا اختراع شد و معمولاً در موسيقي محلي اروپا، آمريكاي شمالي، آمريكاي جنوبي و روسيه مورد استفاده قرار مي‌گيرد. قديمي‌ترين نام اين ساز هارمونيكا است كه يك اسم يوناني بوده و به معني هارموني موسيقيايي به كار برده مي‌شده‌است. آكوردئون ساز آلمانيِ مشهوري است كه شهرت جهاني از نظر سادگي و لطافت صدا را به خود اختصاص داده‌است.